Είναι πραγματικά απίστευτο το πως μερικές φορές κάνουμε το εύκολο δύσκολο σε αυτή τη χώρα. Τα παραδείγματα αφθονούν με πολύ χαρακτηριστικό αυτό της μη-αξιοποίησης της ηλιακής ενέργειας παρόλο που η χώρα μας διαθέτει ηλιοφάνεια τις περισσότερες μέρες του χρόνου (κάποια μέρη της μάλιστα διαθέτουν ηλιοφάνεια ως και 300 μέρες το χρόνο). Το ίδιο παράλογο με το παραπάνω παράδειγμα βρίσκω και τη χρήση του θερμοσίφωνα στην πρωτεύουσα της χώρας.
Είναι δυνατόν σε μια πόλη που διαθέτει τόση ηλιοφάνεια σχεδόν όλα τα σπίτια να διαθέτουν θερμοσίφωνες αντί για ηλιακούς; Κι όμως φαίνεται ότι στην Αθήνα θεωρείται απολύτως φυσιολογικό.
Πολλοί θα ισχυριστούν ότι πολλά σπίτια είναι παλιά και γι’ αυτό δεν υπάρχει ηλιακός. Ωραία τότε είναι τόσο δύσκολο να τους εγκαταστήσουν τώρα και σε αυτές τις πολυκατοικίες; Μακροπρόθεσμα πάλι κέρδος θα υπάρχει, αφού ένας θερμοσίφωνας καταναλώνει πολύ ρεύμα και μάλιστα το νερό που ζεσταίνει είναι περιορισμένο. Επιπλέον, ένας ηλιακός είναι οικολογικά φιλικός και δε χρειάζεται και ιδιαίτερη συντήρηση.
Εκτός απ’ αυτά είναι αστείο ότι ακόμα και σε πολλές νέες πολυκατοικίες δεν τοποθετούνται ηλιακοί,αλλά επιλέγεται η εγκατάσταση ενός θερμοσίφωνα.
Δηλαδή πόσο μυαλό χρειάζεται για να σκεφτεί κανείς ότι μακροπρόθεσμα το κέρδος θα είναι πολλαπλάσιο από όλες τις πλευρές; Τέτοιου είδους παράδοξα στις οικιακές εγκαταστάσεις δεν εξαντλούνται εδώ αφού αν ψάξουμε θα βρούμε αρκετά.
Μάλλον, όμως, σε αυτή τη χώρα καθένας κοιτάζει το βραχυπρόθεσμο όφελος και ας γνωρίζει ότι μακροπρόθεσμα μπορεί να κάνει πολύ καλύτερες επιλογές………
