Μετεκλογικός Μεσσιανισμός

Οι εκλογές της 4ης Οκτωβρίου ανέδειξαν πρώτη πολιτική δύναμη της χώρας το ΠΑ.ΣΟ.Κ. το οποίο στη βουλή διαθέτει άνετη πλειοψηφία ώστε να εκπληρώσει αυτά που υποσχέθηκε.

Μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης συνέβη κάτι που είχαμε να δούμε χρόνια στην Ελλάδα. Τα ΜΜΕ άρχισαν να ασχολούνται πάρα πολύ με τους υπουργούς και διάφορα παραπολιτικά, όπως τι ώρα κατέφτασαν στα γραφεία τους, τι ρούχα φορούσαν κλπ. Αυτό υποκρύπτει μια καθαρή διάθεση από τα ΜΜΕ να εμφανίσουν την νέα κυβέρηση ως μια θεϊκή ύπαρξη που θα λύσει μονομιας όλα τα (ατελείωτα) προβλήματα του τόπου.

Οι παρούσες συνθήκες μόνο τραγικές για την κατάσταση της χώρας μπορεί να είναι, ωστόσο όλα τα ΜΜΕ εμφανίζουν τους νέους υπερ-ήρωες υπουργούς ως ικανούς να αντιμετωπίσουν τα πάντα, ακόμα και αν γνωρίζουν ότι είναι αδύνατο. Για παράδειγμα η είδηση ότι το έλειμμα της χώρας μπορεί να φτάσει το 12% επί του ΑΕΠ σχεδόν θάφτηκε και παρουσιάστηκε ως θετική είδηση για την προβολή του νέου υπουργού. Πριν από τις εκλογές όλες οι εφημερίδες θα βγαίνανε επί μια βδομάδα με πρωτοσέλιδο το υπερβολικό έλειμμα και ότι η χώρα βουλιάζει κλπ. Τώρα Ξαφνικά η χώρα απέκτησε μπρατσάκια; Δηλαδή πρέπει να κοιμόμαστε ήσυχοι από εδώ και στο εξής;

Ο τρόπος αυτός αντιμετώπισης της νέας κυβέρνησης δεν είναι καθόλου σοβαρός. Φυσικά και μια κυβέρνηση είναι θετικό να έχει μια περίοδο χάριτος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αυτή την περίοδο την θεοποιούμε κιόλας. Μπορεί, επίσης, η μεταστροφή του κλίματος μετά την αλλαγή κυβέρνησης να είναι κάτι θετικό και ελπιδοφόρο, ωστόσο οι υπερβολικές αξιώσεις, ψευδαισθήσεις θα έλεγα, που προβάλλουν με αυτό τον τρόπο τα ΜΜΕ υποσκάπτουν μια έντονη δυσαρέσκεια του λαού προς την κυβέρνηση με την πρώτη (παραμικρή) αποτυχία.

Το φαινόμενο αυτό της υπερβολικά θετικής προβολής από τα ΜΜΕ δεν είναι καθόλου ελληνικό, ενώ πρόσφατα συνέβη ακριβώς το ίδιο στην Αμερική με την εκλογή του Μπάρακ Ομπάμα.  Τότε μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης αυτή προβλήθηκε ως μάννα εξ ουρανού που θα έλυνε όλα τα προβλήματα με τον θετικότερο τρόπο. Και στις δυο περιπτώσεις κοινό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι οι δύο χώρες βρίσκονταν σε κρίση, ενώ η εξωτερική πολιτική των δυο χωρών τα τελευταία χρόνια είχε πληγεί. Έτσι, ο κάθε λαός απαιτούσε ένα νέο ηγέτη που θα μπορούσε να επανορθώσει το γόητρο της χώρας διεθώς και να δώσει ελπίδες στους πολίτες. Αν οι ομοιότητες των δυο καταστάσεων τελειώνουν εδώ ή θα συνεχιστούν θα το κρίνει ο χρόνος. Να σημειώσουμε πάντως ότιο Ομπάμα χτες βραβεύτηκε με βραβείο Νόμπελ, ενώ και στο εξωτερικό έχει κάνει αξιόλογες κινήσεις…

Η ξενομανία του ΣΚΑΪ

Ενώ προσωπικά συμπαθούσα το κανάλ του Σκάι τελευταία μου τα χάλασε λίγο. Και αυτό λόγω της ξενομανίας του.

Τις τελευταίες μέρες διαφημίζει συνεχώς σε όλα τα μέσα τις νέες χειμερινές σειρές του (οι οποίες είναι όλες ξένες). Το πρόβλημα είναι το πως διαφημιζονται αυτές οι σειρές. Ο κύριος τίτλος είναι μια ελληνική λέξη με αγγλική κατάληξη, όπως  Κρεβατέιτορ ή  Χτυποκάρδιακς.

Το να παίζει ξένες σειρές έχει καταντήσει κάτι συνηθισμένο στην ελληνική τηλεόραση. Αλλά το να αλλάζουμε τις ελληνικές λέξεις ώστε να μοιάζουν ξενόφερτες είναι απαράδεκτο. Δηλαδή, τι νομίζουν ότι θα πετύχουν με τέτοια διαφήμιση;

Εκλογές και πάλι…

Δυο χρόνια μετά τις τελευταίες εθνικές εκλογές και μόλις τέσσερις μήνες από τις ευρωεκλογές η χώρα σύρεται και πάλι στις κάλπες με ευθύνη της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Βέβαια αυτή τη φορά το σκηνικό είναι λίγο διαφορετικό από αυτό στις προηγούμενες καθώς φαίνεται ότι το κυβερνών κόμμα (και ο πρωθυπουργός) αλλάζουν.

Το πιο ενοχλητικό (εκτός τις συνεχείς εκλογές) είναι ότι όλα τα προβλήματα της χώρας ξεχάστηκαν και όλοι εστιάζουν στις εκλογές. Πριν ένα μήνα κάηκε η μισή Αττική και σήμερα όλοι ασχολούνται με το ποια θα είναι τα ψηφοδέλτια του ΛΑΟΣ ή τι θα πει κάθε “κομμένος” από τα ψηφοδέλτια.

Που είναι το ενδιαφέρον των ΜΜΕ τώρα; Πού είναι οι πολιτικοί που “συμπαραστέκονταν” στους πληγένετες και συγγενείς των θυμάτων; Που είναι οι υπεύθυνες και ρεαλιστικές προτάσεις των κομμάτων;

Πολλά ακόμη θέματα θυσιάστηκαν στο βωμό του εκλογικού πυρετού και των λαϊκιστικών και διεφθαρμένων ΜΜΕ. Μάλιστα φαίνεται ότι “ξαφνικά” όλα τα ΜΜΕ αποφάσισαν να παρουσιάσουν την αξιωματική αντιπολίτευση ως την σίγουρη κυβέρνηση μετά τις εκλογές ξεχνώντας τα υπόλοιπα κόμματα και το πρόγραμμά τους. Ξέχασαν ότι μέχρι και πριν μερικούς μήνες ασχολήθηκαν με του Οικολόγους ή με το ΛΑΟΣ. Όλα αυτά δεν τους απασχολούν πλέον. Τώρα συνεχώς δημοσιεύουν ειδησεις σχετικά με την “αρχηγική εμφάνιση του κ. Παπανδρέου”. Δηλαδή ξαφνικά απέκτησαν τέτοιο ενδιαφέρον ή ο κ. Παπανδρέου απέκτησε από την μέρα της προκύρηξης των εκλογών και μετά αρχηγική εμφάνιση;;

Γιατί  ειδήσεις όπως ότι ο Σ. Κόκκαλης παρέστη στην ομιλία του κ. Παπανδρέου στη ΔΕΘ την ώρα που αυτός μιλούσε για πάταξη της διαφθοράς (δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας) ή ότι οι δελφίνοι στο κυβερνών κόμμα άρχισαν τις δικές τους εκστρατείες αντί να βοηθάνε τον πρωθυπουργό (από τα ΝΕΑ) περνάνε σε περιθωριοποιημένα άρθρα;

Κυβέρνηση:Ζήτω!Θα πάρουμε ψήφους με τις φωτιές…

Μόλις δυο χρόνια από τις καταστροφικές πυρκαγιές σε Ηλεία και στον εθνικό δρυμό της Πάρνηθας (ο οποίος καταστράφηκε σχεδόν ολσχερώς) βλέπουμε πάλι το ίδιο σκηνικό…

Οι φωτιές δεν ελέγχονται με αποτέλεσμα αμέτρητα δέντρα να καίγονται και οι πολιτικοί υπεύθυνοι να μας συμπαραστέκονται…

Αυτή τη φορά στόχος ήταν τα φιλετάκια της Αττικής που δεν είχαν αξιοποιηθεί πλήρως. Υπήρχε που υπήρχε πρόβλημα με το πράσινο στην Αθήνα μετά από αυτές τις φωτιές το μόνο πράσινο είναι κάτι δεντράκια σαν διάζωμα σε μερικούς δρόμους…

Επειτα, λοιπόν από την καταστροφή έρχεταιο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ  και μας λέει ότι όλες οι εκτάσεις θα αναδασωθούν και δε θα χτιστούν αυθαίρετα. Ε, όχι, δε σας πιστεύουμε κύριε υπουργέ. ΕΙΣΤΕ ΨΕΥΤΗΣ!

Ο πρωθυπουργός εμφανίζεται να επισκέπτεται τους πιλότους που με θυσία και αυταπάρνηση (και πολύ ακόμα προπαγάνδα) αγωνίστηκαν για να τους πει τι; Ότι αυτοί πληρώνουν την δική του αργομισθια; Έχετε τα κότσια κ. πρωθυπουργέ να τους πείτε ότι ΕΣΕΙΣ ΦΤΑΙΤΕ;  Δε μάθατε τίποτα από τις φωτιές του 2007! Και γιατί να μάθετε αφού καίτε την μισή Ελλάδα και μετά από 20 μέρες κςρδίζετε τις εκλογές;;;

Α, και μην ξεχάσουμε και ένα ακόμα κύριο υπαίτιο της καταστροφής. Ποιος είναι αυτος; Μα φυσικά τα ΜΜΕ (μέσα μαζικού λαϊκισμού έπρεπε να τα λένε). Όλο το κλοκαίρι ασχολούνται με ότι αηδίες βρούνε με ανούσια άρθρα και σκέτη προπαγάνδα αντί να ταρακουνήσουν τους ιθύνοντες με κανένα άρθρο. Κάθε χρόνο τα ίδια κάνουν. Και μετά την καταστροφή εμφανίζουν κάτι νούμερα (λαϊκιστικά) παριστάνοντας τον σωτήρα.

Για να λέμε όμως και τα πράγματα με το όνομα τους κύριος υπαίτιος είναι κάποιος άλλος. ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ! Ποιος τους ψηφίζει όλους αυτούς τους άχρηστους; Ποιος υποστηρίζει αυτά τα ζοφερά συμφέροντα των ΜΜΕ; Ποιος τους ανέχεται και δεν απέχει από τα πολιτικά παιχνίδια τους;;; Οταν θα κά νουμε κάτι για αυτό τότε μόνο θα σταματήσει να καίγεται η Ελλάδα….

Μέχρι τότε απλώς θα γράφουμε επικήδειους για τα χαμένα δάση….

Η εκκλησία έκανε πάλι… το θαύμα της

Μετά από αμέτρητα περιστατικά τα οποία όποιος παρακολουθεί  ειδήσεις γνωρίζει   άλλο ένα περιστατικό έκανε τον γύρο του κόσμου και μας ξευτίλισε ΞΑΝΑ ως χώρα. Αιτία αυτή τη φορά;;; Η προέκταση του κράτους δηλαδή η Εκκλησία.

Μετά τα λαμπρά εγκαίνια του νέου μουσείου της Ακρόπολης τα οποία έδωσαν λίγη θετική διαφήμιση που τόσο χρειαζότανη Ελλάδα η εκκλησία αποφάσισε να χαλάσει αυτή τη θετική διαφήμιση. Πώς;;   Πολύ απλά για ένα βιντεάκι το οποίο “αμφισβητεί την τέλεια εικόνα της εκκλησίας και την συμβολή της στην συνέχεια του αρχαίου πολιτισμού”.

Συγκεκριμένα στο νέο μουσείο στον τρίτο όροφο υπάρχει μια μεγάλη οθόνη όπου προβάλλεται ένα σύντομο βιντεακι του διεθνούς φήμης σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά  για την Ακρόπολη και πως έφτασε έτσι (κατεστραμμενη) ως τις μέρες μας. Ανάμεσα στα πολλά που λέει δείχνει κάποια στιγμή κάποιους με ράσσα να καταστρέφουν τα αγάλματα και το αέτωμα του ναού, πράγμα που η εκκλησία θεώρησε ότι αποτελεί αρνητική διαφήμιση για αυτήν οπότε αποφάσισε ότι το σημείο αυτό απαιτεί λογοκρισία.   Η εκκλησία λοιπόν αποφάσισε να ξανγράψει την ιστορία κατά το (λογοκριμένο) συμφέρον της.

Όπως δήλωσε ενοχλημένος ο σκηνοθέτης η Ελλάδα ακόμα τυρρανιέται από τα διάφορα ιερατεία που την ελέγχουν. Δεν είναι μόνο οι κομματικοί παράγοντες που καταστρέφουν την εικόνα και το ταμείο της χώρας αλλά και η εκκλησία…

Και το πιο θλιβερό;; Όλο αυτό πέρασε από τα συντηρητικά ελληνικά ΜΜΕ χωρίς ιδαίτερη αναφορά. Τι να πει κανείς και τι να (πρωτο)διορθώσει;

Ελληνική νοοτροπία

Σήμερα ήθελα να αγοράσω ένα εισητήριο για ταξίδι εσωτερικού από τον ΟΣΕ οπότε πήγα στο κεντρικό στην Αθήνα, όπου αντιμετώπισα το ελληνική δημοσιουπαλληλική νοοτροπία σε όλο της το μεγαλείο.

Αρχικά μόλις μπαίνω πατάω το κουμπάκι στο μηχάνημα για σειρά προτεραιότητας αλλά αυτό τίποτα. Η υπάλληλος αφού πάλευε επί πέντε λεπτά προσπαθώντας να το διορθώσει θυμήθηκε ότι έπρεπε απλώς να το ενημερώσει από τον υπολογιστή.

Στη συνεχεια μέσα σε δέκα λεπτά πέρασε τα δέκα νούμερα που είχαν προτειραιότητα και ένα νούμερα πριν την σειρά μου λες και πάγωσε ο χρόνος. Και οι δυο υπάλληλοι εξυπηρετούσαν επί τριαπέντε ή και παραπάνω λεπτά δυο κυρίες. Και τέλος, φτάνει η σειρά μου και ακούω το εξής κορυφαίο: “Δεν έχουν βγει τα εισητήρια για την πρώτη Αυγούστου”. Δηλαδή δεν έχουν βγεί τα εισητήρια για τα ταξίδια σε δέκα μέρες; Πώς είναι δυνατόν σε μια τουριστική χώρα να πρέπει να περιμένουμε την τελευταία στιγμή ώστε να βγάλουμε τα εισητήρια; Λόγου χάρη για κάποιον που πρέπει να λείπει εκτός Αθηνών πότε θα βγάλει τα εισητήρια;

Αυτή η κατάσταση είναι λειαν επιεικώς απαράδεκτη. Αλλά ποιος θα τους ελέγξει;

Οταν η αποστήθιση γίνεται ευαγγέλιο…

Γενικά πολλά έχουν ειπωθεί για την στείρα αποστήθιση που επιβάλλεται στους νέους στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ωστόσο όλη αυτή η συζήτηση είναι κενή περιεχομένου.

Όχι ότι δεν προάγεται στη δευτεροβάθμια. Κάθε άλλο. Στα περισότερα μαθήματα μαθαίνοντας πέντε πράγματα απέξω γίνεσαι ο αριστούχος ή ακόμη και το πρότυπο του σχολείου. Ωστόσο το φαινόμενο στην τριτοβάθμια είναι πολύ πιο έντονο και πιο επικίνδυνο.

Στην τριτοβάθμια υποτίθεται ότι  ο φοιτητής μαθαίνει κάποια βασικά πράγματα με τα οποία θα μπορεί να διεξάγει έρευνα για ότι χρειαστεί και όχι πέντε εφαρμοσμένα πράγματα και τίποτα άλλο. Δηλαδή στην τριτοβάθμια θα πρέπει να προάγει καθαρά την κριτική σκέψη και όχι την στίρα αποστήθιση. Θα πρέπει ο φοιτητής να γνωρίζει το πώς να ψάχνει και να ερευνά.

Παρόλα αυτά μάλλον τα αντίθετα συμβαίνουν στο ελληνικό πανεπιστήμιο όπου οι πλειοψηφία των καθηγητών ζητάει πέντε πράγματα τα οπία καλείται κάθε φοιτητής να αποστηθίσει προκειμένου να αποδώσει. Ελάχιστοι είναι αυτό=οί που βτίσκουν έξυπνα θέματα ώστε να εξετλαζεται η κριτική σκέψη του φοιτητή.  Και γιατί να μην το κάνει; Αφού ούτε αξιολόγηση των καθηγητών υπάρχει ούτε κάποιος πρόκειται να του τραβήξει το αυτί επειδή προάγει την αποστήθιση.

Κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο στην αρχή κάθε εξαμήνου να ρωτάμε τι ζητάει ο τάδε καθηγητής και να μαθαίνουμε μόνο αυτό και τίποτα παραπέρα. Δηλαδή η αποστήθιση γίνεται το ευαγγέλιο κάθε φοιτητή…

Ούτε μια απαγόρευση σωστή δεν μπορούν να επιβάλλουν;

Μετά από πολλά χρόνια καθυστέρησης η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε (δηλαδή μετά από πιέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης) ότι πρέπει να απαγορυεθεί το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους, σε κέντρα διασκέδασης κλπ.
Το μέτρο αυτό τίθεται σε ισχύ την 1η Ιουλίου, δηλαδή σε τέσσερις μέρες, αλλά φεφ τι Έλληνες θα ήμασταν αν είχαμε εξασφαλίσει όλα τα αναγκαία μέτρα για την ασφαλή τήρηση των κανονισμών;
Έτσι, λοιπόν όχι μόνο τα μαγαζιά δεν έχουν λάβει κανένα απολύτως μέτρο, αλλά ούτε οι δήμοι που θα κληθούν να επιβάλλουν την τάξη είναικατάλληλα προετοιμασμένοι.

Εκτός από αυτά όμως, έρχεται και ο μοναδικός ρόλος της κυβέρνησης. Επειδή ετο μέτρο θα ήταν “καταστροφικό” για κέντρα διασκέδασης κλπ., δηλαδή για τους επιχειρηματίες και κατά προέκταση τους πολιτικούς, ο αρμόδιος υπουργός δήλωσε κάποιες “φιλικές” τροποποιήσεις προς τα κέντρα διασκέδασης. Άλλωστε ποιος νοιάζεται για τους μη- καπνιστές; Τόσα χρόνια υποφέρουν θα συνχίσουν να το υπομένουν…
Η ερώτηση μου είναι η εξής:
Πώς γίνεται όλες σχεδόν οι χώρες της Ευρώπης να το εφαρμόζουν εδώ και καιρό (μερικές χρόνια) και εμείς μόνο να φοβόμαστε ότι θα είναι οικονομική καταστροφή;
Ακόμα και η Τουρκία που φημίζεται για τους ναργιλέδες κλπ. έχει επιβάλλει αυτή την απαγόρευση…
Την απάντηση στο παραπάνω ερώτημα μπορεί ασφαλώς να την δώσει κάθε κριτικός πολίτης αλλά δεν θέλω να την σκέφτομαι…

Εγκαίνια… του εθνικού ξεπεσμού

Αύριο, 20 Ιουνίου είναι προγραμματισμένο να πραγματοποιηθούν τα επίσημα εγκαίνια του νέου μουσείου της Ακρόπολης. Ωστόσο δεν έχει λάβει την προβολή που του αξίζει. Κι’  αυτό γιατί τα ελληνικά ΜΜΕ προτιμούν να ασχολούνται με διάφορες λιγότερο σημαντικές ειδήσεις (όπως γιατί αποχωρεί από την ηγεσία του ΣΥΝ ο Αλαβάνος) αντί για τα εγκαίνια.

Δεδομένου του γεγονότος ότι η Ακρόπολη θεωρείται μνημείο παγκοσμίου ενδιαφέροντος καθώς και του ότι το νέο μουσείο “ετοιμάζεται” με τη βοήθεια της ελληνικής γραφειοκρατίας δεκαετίες τώρα αυτά τα εγκαίνια μετατρέπονται σε παγκόσμια είδηση.

Αν προβαλλόταν από τα εγχώρια ΜΜΕ θα μπορούσε να βελτιώσει και την εικόνα της χώρας διεθνώς, ειδικά αυτή την περίοδο που έχει πληγεί ανεπανόρθωτα. Ωστόσο, άλλες θεωρήθηκαν ως πιο σημαντικές ειδήσεις, όπως το τι συμβαίνει στην ηγεσία του Συριζα ή αν έχει αποσαρθρωθεί η δομή της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας. Φυσικά ειδήσεις σαν αυτές είναι πάρα πολύ σημαντικές, αλλά τα εγκαίνια ενός τέτοιου μουσείου είναι μοναδικό γεγονός που δεν πρόκειται να ξανασυμβεί! Είναι εκπληκτικό πώς ως χώρα καταστρέφουμε τις ευκαιρίες που έχουμε να προβληθούμε στο εξωτερικό, αλλά και να προβληθεί και καμία θετική είδηση.

Μετά από αυτή την αντιμετώπιση των ελληνικών μέσων μπορούν ακόμα να αυτοαποκαλούνται αδέσμευτα;;

Έτσι όπως είναι η κατάσταση μάλλον πρέπει να επιβραβεύουμε τα μέσα που κάνουν το αυτονόητο, δηλαδή προβάλλουν σχετικά καλά αυτό το γεγονός…

Ένα καλό άρθρο για το μουσείο (ιστορία) βρίσκεται εδώ

Όταν ο Καρατζαφέρης καθορίζει την πολιτική

Αμέσως μετά τις εκλογές ο Καρατζαφέρης πρέπει να αισθάνεται πολύ ευχαριστημένος. Κι αυτό γιατί πέρα από τα εξαιρετικά αυξημένο ποσοστό στην κάλπη, τώρα καθορίζει και την πολιτική συζήτηση.
Επειδή η κυβέρνηση θεωρεί ότι μπορεί να αντλήσει ψήφους από αυτό το ποσοστό, οι νέες ενέργειές της συγκλίνουν προς αυτή τη κατεύθυνση. Συγκεκριμένα με την (ξαφνική) πρωτοβουλία της για σκλήρυνση των μέτρων εναντίον των λαθρομεταναστών θέλει αφενός να καλοπιάσει αυτούς που ψήφησαν ΛΑΟΣ και αφετέρου να απομακρύνει τη συζήτηση από τα αρνητικά γι αυτήν αποτελέσματα των εκλογών. Επιπλέον, θέλει να δείξει ότι παράγει έργο.

Ακόμα η νέα δήλωση του βουλευτή Μανώλη, ο οποίος ουσιαστικά ζήτησε τη δημιουργία νέου κόμματος το οποίο θα συνεργατεί με το ΛΑΟΣ, ο Καατζαφέρης αισθάνεται όλο και περισσότερο τον εαυτό του ως κυβερνήτη της χώρας.

Το χειρότερο ίσως είναι ότι κανένα κόμμα δεν ασχολείται να τον βάλει αυτόν και το κόμμα του στη θέση τους, δηλαδή ως ένα ακροδεξιο μικρό πολιτικό κόμμα.